Dört Şehir Dört Kapı

Dört şehir, dört kapı... Her biri, bir aşkın başlangıcını ve bitişini anlatıyor sanki. Kimi zaman kederin gölgesinde kaybolan, kimi zaman pişmanlıkların labirentinde savrulan bir yolculuk bu. Şehirlerin adları bile önemsizleşiyor; çünkü asıl olan, kaderin ördüğü yolda ilerlerken bir anlığına tutunan umutlar, sonra da sonsuza dek kapanan kapılar. Sahir, nice yazları sevmeden geçirmiş, baharları ıskalamış, sonbaharların solgun yüzünü tanımış bir adam. Bir ömrün yükünü sırtlanmış, aşkın en yakıcı ateşiyle yanıp tutuşmuş, susuz çöllerde yolunu kaybetmiş gibi susamış. Beklemiş, ummuş, sonra suskunluğa gömülmüş. Kuyulara düşen Yusuf misali, çıkrığa dönmüş, dili tutulmuş, yorulmuş. Bu hikâye, bir düş gibi başlayıp bir düş gibi biten, ama geride iz bırakan anların peşinde koşanların öyküsü.