Dört Kuleli Şövalye Kalesi

Adanın her yerinde keçilerin izleri vardı; incecik ayaklarının bıraktığı izler, zeytin çekirdeğini andıran dışkıları... Çocuklar susuzluklarını gidermek için bu hayvanların peşine takılmaya karar verdiler. Ağaçların sıklaştığı yöne doğru ilerledikçe izler daha da belirginleşiyordu. Umutları, bulacakları suyun durgun değil, berrak ve akar bir kaynak olmasıydı. Çünkü durgun sular çoğu zaman içilemeyecek kadar kirli olurdu. Eğer su bulamazlarsa, tek çareleri gece kurdukları çadırın üzerinde birikecek yağmur suyunu kullanmaktı. Bu yöntemi daha önce katıldıkları doğa eğitiminde öğrenmişlerdi, ama yağmurun yağması gerekiyordu. Öğretmenleri, yön bulmanın püf noktalarını anlatırken şöyle demişti: "Doğada kaybolduysanız, ağaçların yosun tutan taraflarına bakın; kuzeyi gösterir. Karınca yuvalarının girişindeki toprak yığını da size kuzeyi işaret eder." Çocuklar şimdi bu bilgileri hatırlayarak çevrelerine bakınıyor,.