Dört Halife ve Emeviler Döneminde Din-Devlet İlişkisi

İslam tarihinin ilk dönemlerinde devletin nasıl şekillendiği ve dinle ilişkisinin hangi temeller üzerine kurulduğu, Prof. Dr. Mustafa Özkan’ın çalışmasında derinlemesine inceleniyor. Dört Halife dönemi, siyasi ve toplumsal yapısıyla modern anlamda bir devlet olarak değerlendirilebilir. Ancak bu devletin yönetim biçimi olan hilafet, ne saltanat ne de cumhuriyet gibi klasik yönetim modelleriyle örtüşür. İslam öncesi Arap kabile geleneğinden beslenen, fakat İslam’ın ilkeleriyle dönüştürülen hilafet, dini referanslarla meşruiyet kazanan, ancak dinin doğrudan yönetim aracı olmadığı özgün bir sistemdir. Kitap, hilafetin teokrasi, Bizans yönetim anlayışı ya da laiklik gibi kavramlardan nasıl ayrıştığını ortaya koyarken, bu dönemde din-devlet ilişkisinin "devletin dini esaslara hizmet ettiği" bir çerçevede şekillendiğini vurguluyor. Yöneticinin seçimi, toplumun katılımı ve Kur’an-Sünnet’e bağlılık şartı gibi.