Dördüncü Kattaki Lunapark

Bir sineğin kanat çırpışı, bir yüreğin sızısı ve ormanın derinliklerindeki o gizemli kulübe... Hepsi, hayatın dönüp durduğu çarkın dişlileri gibi birleşiyor bu hikâyede. Karakterler, sonsuzluğa uzanacaklarını sanarak yola çıkarlar, ama farkında olmadan aynı kısır döngüye hapsolurlar. Gözlerin gördüğü, kulakların duyduğu her şey, yazarın kaleminde bambaşka bir boyut kazanır; gerçeklik, yerini tuhaf bir büyüye bırakır. Erdem İçel, ilk romanı *Dördüncü Kattaki Lunapark* ile okurunu alışılmadık bir yolculuğa çıkarıyor. Nesneler, zaman ve insanlar arasındaki bağları öyle bir örüyor ki, sayfalar ilerledikçe her şeyin ne kadar da farklı okunabileceğini fark ediyorsunuz. Sessiz çığlıkların, bastırılmış duyguların ve yadırganan gerçeklerin peşinde, yazarın çizdiği bu labirentte kaybolmak kaçınılmaz.