Dönme İstanbul

İstanbul’un sokakları, bazen umutsuz bir fısıltıya, bazen öfkeli bir haykırışa dönüşür. Yağmurun altında ıslanan taşlar, güneşin altında kavrulan ruhlar, geçmişin gölgesinde kaybolan hayatlar... Bu şehir, her adımda hem cezbeder hem de yorar. Yalanlarla örülü, gözyaşlarıyla ıslanmış, düşlerle beslenen bir labirent gibidir. Ne kadar uzaklaşmak istesen de, o seni bırakmaz; ne kadar isyan etsen de, yine de dönersin ona. Karanlıkta kaybolsan bile, bir yerlerde bir ışık yanıp söner. İstanbul, seni terk etmeyen, terk edemediğin bir aşk gibi kalır yüreğinde. Memiş Dörtyol’un kaleminden, bu şehrin acı tatlı hikâyesi, derinlikli ve sarsıcı bir yolculuğa dönüşüyor.