Döngü

Yaprak ailesinin yüreği, toprağa yeniden hayat verme umuduyla dolup taşıyordu. Hep birlikte, sevinçle kucaklaşarak adeta bir ritme kapılmışlardı. Aralarından biri, sessizce nergislerin bulunduğu yöne dönüp fısıldadı: "Kendini unutma sakın, baharda görüşmek üzere..." Bu an, hem bir vedanın hem de yeni bir başlangıcın habercisi gibiydi. Doğa ile iç içe geçen hayatlarının her döngüsü, onlara umut ve sabrın gücünü bir kez daha hatırlatıyordu.