Dönence 1 / En Uzun Gün

Gece, sessizliğini yalnızca uzaklardan gelen bir türküyle bozuyordu. Alevlerin yuttuğu örgüt evinin gölgesinde, kuru bir ağacın dibinde oturan adam, başını ellerinin arasına almış, geçmişin yükünü taşıyordu. Herkesin acı çekmesine o sebep olmuştu – Mustafa Kemal’in ölümünde parmağı vardı. Artık suskun kalamazdı. Çatlamış dudaklarından tek bir kelime dökülmese de, karanlığın içinde dimdik yürümeye başladı. Gecenin derinliklerinde bir şeyler değişiyordu ve o, bu değişimin ortasında kaybolmak istemiyordu. Dönence’nin çağrısına kulak vererek, bilinmeze doğru adım attı.