Dolambaç

Zamanın peşinden koşarken hep bir adım geride kaldığımızı fark etmez miyiz? Önay Sözer, *Dolambaç*’ta bu kaçınılmaz akışın içinde kaybolan anları, ertelenen söyleşileri ve özyaşamın elden kayıp giden izlerini kurgusuyla yeniden şekillendiriyor. Bu roman, gerçek ile hayalin sınırlarında gezinen bir yolculuk; yazarın kendi yaşamına dair göndermeler, kurmacanın dokusuyla örülmüş. Yaşananlar, olabileceklerle birleşip yeni bir bütün oluştururken, *Dolambaç* asla tamamlanmayan, sürekli dönüşen bir metin olarak karşımıza çıkıyor. Anlatı, zamanın belirsiz işaretleri arasında kaybolup yeniden doğuyor; tıpkı hayat gibi, bitmeyen bir döngüde akıp gidiyor.