Dokuzuncu hariciye koğusu

Peyami Safa'nın unutulmaz eseri, Türk edebiyatında ruhun karanlık koridorlarında gezinen ilk romanlardan biri olarak öne çıkar. Genç bir adamın, ayağındaki hastalıkla verdiği mücadele, sadece fiziksel acıyı değil, iç dünyasının karmaşık labirentlerini de gözler önüne serer. Sayısız doktorun kapısını çalan kahraman, sonunda Erenköy'deki bir paşa konağında huzur bulacağını umarken, umutla umutsuzluk arasında gidip gelen duygularının esiri olur. Hastane koridorları, evinin dört duvarı ve konaktaki yalnızlığı, onu adeta bir kâbusa sürükler. Safa'nın kendi yaşamından izler taşıyan bu roman, sevinçle hüzün, aydınlıkla karanlık arasında gidip gelen insanın trajedisini çarpıcı bir dille anlatır. Acının ve direncin iç içe geçtiği bu yolculuk, okuru derin bir sorgulamaya davet eder.