Doktor Gıt Gıdak
Yusuf Dursun ÜCRETSİZ İNDİRKitap Hakkında
Ahmet’in bahçesindeki civcivler, çocukların ilgisiyle kanat çırpıyordu. Minik eller uzanıp tüylerini okşarken, gagalarına sevgi dolu öpücükler konduruyorlardı. Ahmet, gururla onları izlerken birden durup seslendi: "Artık yeter, bırakın da yesinler!" Çocuklardan biri sevinçle bağırdı: "Ne güzel ki civcivlerin var!" Diğeri ise şakayla karışık homurdandı: "Neyse ki yemedik onları!" Bir başkası, kahkahalar arasında ekledi: "Ama ileride tavuk olunca yeriz!" Ahmet’in yüzü asıldı, arkalarından seslendi: "Sakın ha, yoksa sizi asla bağışlamam!" Civcivler, bu neşeli karmaşanın ortasında huzurla yemlerini gagalamaya devam etti.