Doğu'nun Uzun Hikayesi & Türk Edebiyatında Mesnevi

Türk edebiyatının köklü bir nazım biçimi olan mesnevi, aslında Uygur dönemine uzanan derin bir geçmişe dayanır. Türk şairleri, kendi geleneksel şiirlerinde kullandıkları "aa, bb, cc" kafiye düzeninin Arap edebiyatındaki mesnevi formuyla benzerliği sayesinde bu tarza kolayca adapte olmuş, hatta onu zenginleştirerek özgün bir senteze dönüştürmüştür. İslamiyet’in kabulüyle birlikte Araplarla yakın ilişkiler kuran Türkler, Abbasi edebiyatının oluşumuna da katkıda bulunmuş, bu süreçte Arapça ve Farsça mesneviler kaleme almışlardır. Fars edebiyatında Firdevsi’nin öncü kabul edilen eserleri olsa da, mesnevinin şekil ve vezin açısından gelişiminde Türk şairlerinin de önemli bir rolü vardır. Kendi dillerinin yanı sıra Arapça ve Farsça yazan Türk şairleri, bu nazım biçimini ustalıkla benimseyerek edebiyat dünyasına değerli katkılar sunmuştur.