Doğduğumdan Bugüne Garip Gurbet Kuşu

Annesine "Merak etme, geç kalırım belki" deyip evden fırladığında henüz on yaşındaydı. Tonya'nın dar sokaklarında koşarak fırıncıların kapısına dayandı; elleri titreyerek, eşeğe yüklenecek odun karşılığında ekmek istediğini anlattı. "Okula gitsem de ayarlarım kendimi" diye direttikçe, adamların yüzündeki şaşkınlık yerini sessiz bir onaya bıraktı. İlk odunu sırtladığında, sevinçten çığlığı basan kızın gözleri yaşarmıştı. Fırıncı amca, helvalı ekmeği uzatırken "Karanlık çökmeden evine var" diye tembihledi. Kapıda annesinin endişeli bakışlarıyla karşılaştığında ise, omuzlarındaki yükün ağırlığına rağmen yüreği hafiflemişti. İçeri girer girmez, yaşadıklarını kelimelere dökmek için sabırsızlanıyordu.