Dizen Nasnameyan

Kimi zaman kaybettiklerimiz, aslında hiç sahip olmadığımız şeylerdir. Bazıları bilir neyin çalındığını, intikam ateşiyle yanıp tutuşur; bazılarıysa boşluğun ağırlığını taşır durur, neyin eksik olduğunu bile fark etmeden. O boşluk, zamanla içlerinde bir yer edinir, sessizce büyür. Sorular birikir: Neden? Kim? Ne zaman? Cevaplar ararken aslında kendilerini ararlar, çünkü her sorunun ardında bir gerçek yatar. O gerçekse, çoğu zaman bekledikleri gibi değildir. İntikam dediğimiz şey, aslında bir hesaplaşmadır – kan dökmekle değil, kaybın ne anlama geldiğini kavramakla. Kimi yollara düşer, kimi unutmaya çalışır. Ama unutmak da bir yolculuktur; bazen dağlar aşmak, bazen kendi içine gömülmek gerekir. Belki de asıl mesele, neyin çalındığını değil, o çalınan şeyin seni nasıl değiştirdiğini anlamaktır. Gerçek, her zaman peşinde koştuğumuzda değil, bazen ardımızda bıraktığımızda karşımıza çıkar.