Divançe-i İlahiyat Üsküdarlı Mustafa Ma’nevi

16. ve 17. yüzyıllarda Anadolu’nun sarp dağları arasında, Elmalı ve Turunçova’da yaşayan Eroğlu Nûri, gönül eri bir mutasavvıftı. Yiğitbaşı Ahmed Şemseddin Marmaravî’den başlayıp Niyâzî-i Mısrî’ye uzanan manevi zincirin önemli halkalarından biri olarak, Vehhâb Ümmî Halvetî’nin terbiyesinde yetişti. Uzun yıllar Elmalı’da insanları irşat eden bu derviş, 1603’te Turunçova’da hayata gözlerini yumdu. Bugün Alacadağ’ın doruğunda yükselen türbesi, onun izini sürmek isteyenler için bir durak. Eroğlu, Yûnus Emre’nin naif ve derin üslubunu benimseyerek kaleme aldığı ilahileriyle, Toroslar’ın yamaçlarından tüm Anadolu’ya sevgi ve birlik nefesi taşıdı. Yazdıkları, asırlar sonra bile ruhları kıpırdatan bir tazelik sunuyor. Onun dizelerinde, unutulmuş bir geleneğin canlı sesi yankılanıyor; aşksız gönüllere, kurumuş topraklara bahar yağmuru gibi düşüyor. Bu divançe, Eroğlu’nun manevi mirasını bugüne taşıyarak, susamış gönüllere yeniden hayat veriyor.