Divan-ı Türki-i Basit`in Gramer ve Lügatçesi

Edirneli Nazmî’nin *Mecmau’n Nezâir* ile adını duyurduğu eserler arasında, 45 binden fazla beyitle Türk edebiyatının en hacimli divanı olarak öne çıkan *Divan*, asıl önemini "Türkî-i Basit" başlığı altındaki şiirleriyle kazanır. Bu dil denemesi, Fuad Köprülü’nün 1919’da fark etmesi ve 1928’de yayımladığı bölümlerle akademik ilgiyi çekmişti. Hüseyin Nihal Atsız, 1930’da lisans tezi olarak ele aldığı bu çalışmanın gramerini ve sözlüğünü hazırlayarak, Nazmî’nin dilsel mirasını sistemli bir incelemeye tabi tuttu. 1934’te *Orhun* dergisinde yarım kalan makalesiyle de bu konudaki düşüncelerini paylaşan Atsız, eserin Türk kültür ve dil tarihi açısından taşıdığı değeri vurguladı. İstanbul Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü’nde 82 numarayla kayıtlı olan bu çalışma, yalnızca bir dil analizi olmanın ötesinde, Atsız’ın edebî üretiminde tercih ettiği kelimelere dair ilk ipuçlarını da barındırır. Yaklaşık.