Dişlerinden Utanmadan

Zaman kavramı bulanıklaşmıştı artık. Günler, aylar birbirine karışıyor, ben ise içkinin ve kelimelerin arasında kayboluyordum. Şiirler yazıyor, hayaletlerle sohbet ediyordum sanki. En çok da Canan’la... Annemle konuşamamıştık hiç, onun hayalini bile zar zor görmüştüm. Peki ya bu gördüklerim gerçekten hayal miydi? Yoksa ben mi deliliğin sınırında dolaşıyordum? Delirmek, gördüklerinin gerçek olduğuna inanmak değil midir aslında? *Dişlerinden Utanmadan*, çılgınlığın kabulüyle yüzleşen bir ruhun hikâyesi. Değersiz sandıklarının altında yatan altınları keşfetmenin, vahşi bir dürüstlükle kendini kaybetmenin romanı. Her satır, bilinç akışının derinliklerinde kaybolan bir adamın sesini duyuruyor.