Dış Duvar Yalnızlığım

Mustafa Irgat’ın bu ince ama derinlikli romanı, sessizliğin içindeki çığlıkları duyuruyor. Dış dünyanın soğuk duvarlarıyla çevrili bir yalnızlık, sayfalar arasında soluk alıp veriyor. Her cümle, bir iç hesaplaşmanın izlerini taşıyor; suskunluğun altında yatan isyanı, umutsuzluğun kıyısında yeşeren küçük umutları anlatıyor. Rüzgârın taşıdığı anılar, saç tellerine takılan hayaller, İran’dan serilen kilimler misali, geçmişin renklerini bugüne taşıyor. Okuyucu, bu kısa ama yoğun yolculukta, yüreğindeki siren sesini duymazdan gelmemeyi öğreniyor. Baharın izini sürmek, belki de tek çıkış yolu.