Dirilen İskelet

Birinci Dünya Savaşı'nın gölgesi İstanbul'un sokaklarına düşmüş. Direklerarası, gece yarısına yaklaşırken sessizliğe bürünmüş; dükkânlar çoktan kapılarını kapatmış, yalnızca birkaç çayhanenin solgun ışıkları kaldırımlara titrek gölgeler düşürüyor. İçeride oturanlar, yarı karanlıkta sigaralarının közlerini izlerken ağır ağır konuşuyor, zamanın ağırlığı omuzlarında hissediliyor. Ansızın, boş sokakta bir bisikletin tekerlekleri takırtıyla dönmeye başlıyor. Genç sürücü, son hızla pedal çeviriyor; yüzü terden parlıyor, nefesi kesilmiş gibi. Çayhanelerden birinde oturan iki delikanlı, hızla geçip giden gölgeyi fark ediyor. Biri diğerine fısıldıyor: "Gördün mü şu bisikletliyi?" Öteki başını sallıyor. "Kim olduğunu anladın mı peki?" "Hayır." "Doktor Ferhat Bey'di o..." Sözcükler havada asılı kalıyor, sanki bu isimle birlikte geçmişin hayaletleri de peşinden sürüklenmiş gibi.