Direniş Güncesi

28 Şubat 1997, Türkiye'nin yakın tarihinde silinmez izler bırakan bir dönüm noktasıydı. O günlerde başörtüsü, sadece bir kıyafet parçası olmaktan çıkıp, baskıya karşı sessiz bir isyanın sembolüne dönüştü. Üniversite koridorlarından sokaklara kadar uzanan yasaklar, günlük yaşamı bir mücadele alanına çevirdi. Gülşen Demirkol Özer, o yıllarda üniversite sıralarında yaşadıklarını *Direniş Güncesi* ile satırlara dökerken, tarihin tozlu sayfalarına değil, canlı bir tanıklığa dönüştürüyor anlatısını. Kitap, o dönemin atmosferini adeta solunur kılıyor; duyulan fısıltılar, görülen baskılar, hissedilen çaresizlikler sayfalar arasında dolaşıyor. "Günlük, üzerine uyku tutmadan yazılmalı" sözünü ilke edinen yazar, yaşananları taptaze bir dille aktarıyor. Bu nedenle metin, hem kişisel hem de dönemsel bir belge niteliği taşıyor. Öznel bakış açısı, olayları sadece anlatmakla kalmıyor, okuyucuyu da içine çekiyor. Tarihin.