Dipsiz Kuyu

Hayat, dallanan bir ağaç gibiydi: her seçim, önüne yeni yollar seriyordu. Hangi dönemeçten gitsem, karşıma farklı bir benlik çıkıyor, geçmişi değiştirmeye çalıştıkça içimdeki karmaşa büyüyordu. Belki de en doğrusu, yaşanmış olanın ta kendisiydi. Seçilen yol, kaçınılmazdı; yaşanan an, tek ihtimaldi. Ben bu haliyle var olacaktım – ta ki son limanım da çekip gidene dek. Kısacık bir ömürde, kaybolan ve yeniden doğan benliklerin peşinde, zamanın akışına kapılmış bir yolculuk... Dipsiz bir kuyunun kıyısında, geçmişin gölgesiyle hesaplaşan bir ruhun hikâyesi.