Dipköşe

Denizlerin kıyısına her oturuşumuzda, dalgalar ayaklarımıza evlerin anılarını getirir. Arada bir, ölüm salıncak kurar yaşamların ortasına; çocuklar ise o günlerin müjdecisi olur. Bir zamanlar düşlerimize ceylan gibi süzülen o güzellik, şimdi bulvarlarda yapayalnız dolaşıyor. Kıyıya vuran çocuklar gibi, o ceylan hepimizin, o güzellik hepimizin ortak hatırası. Eski ırmakların akışına kapılıp gitmemek için yalvarır gibi: "Lütfen, sevgilim, yaşlanma." Bu satırlar, zamanın izlerini sürerken kaybolan umutların, unutulmaz anların ve içten içe akan duyguların peşine düşüyor.