Dinsel Simgeciliğin Bunalımı

Jean Borella, Batı düşünce geleneğinin derinlerinde yatan bir kopuşa dikkat çekiyor: İnsanın kutsalla bağını kuran simgesel dilin, nasıl adım adım anlamını yitirerek dünyevileştiğini ve yüzeyselleştiğini inceliyor. Bilimsel devrimlerden felsefi dönüşümlere, dilbilimsel yaklaşımlardan toplumsal teorilere kadar uzanan bir çizgide, her paradigmanın metafizik derinliği nasıl törpülediğini gözler önüne seriyor. Galileo’dan Kant’a, Saussure’den Freud’a, Marx’tan Derrida’ya uzanan düşünürlerin katkılarıyla, simgenin kutsal boyutunun nasıl yok sayıldığını, hatta bilinçli bir şekilde dışlandığını ortaya koyuyor. Borella, bu sürecin insan ile aşkın olan arasındaki bağı nasıl zayıflattığını, anlamın köklerinden koparılıp salt maddi bir zemine hapsedildiğini çarpıcı bir analizle sorguluyor. Düşüncenin ve dilin özündeki kutsallığı yeniden keşfetmeye çağırdığı bu çalışma, modernitenin getirdiği yabancılaşmanın izini sürüyor.