Dilistan

Sevgilinle aranda bir sınır var sanki; kapının eşiğinde, camın ardında, dokunamadan, yalnızca fotoğraflarda. Oysa öyle bir anınız var ki, anlatırsan kahkahaya boğulur herkes, susarsan yüreğine taş gibi oturur. Sensizliği yudum yudum içiyorsun, kelimeler dilinde dönüp duruyor ama bir türlü çıkıp gelemiyor. Hasret, bir memleket gibi uzak; sevmek ise yalnızca bakışların arasında gizli. Kelimelerle dans eden bir hikâye, yüreğin en gizli köşelerine dokunan bir yolculuk. Azad Penaber, ayrılığın ve özlemin dilinden konuşuyor; sessizliğin gürültüsünü, sözcüklerin suskunluğunu anlatıyor. Kısa ama derin, sade ama etkileyici bir roman.