Dilimdeki Sessizlik

Beklediği günlerden biriydi işte; umutlar çoktan tükenmiş, zaman durmuş gibiydi. Birden karşılaştılar, yılların yüküyle dolu bakışlar buluştu. Ayakları geri dönmek isterken, yüreği tutunmak için çırpındı. "Gitme," diye fısıldadı içinden, ama dudaklarından dökülen "Git" oldu. Gözleri yaşlı, elleri titreyerek uzaklaştı adam. Arkasından bakakaldı, yılların özlemiyle dolu bir el salladı son kez. "Dur!" çığlığı sessiz kaldı, duyguları kanadı içinde. Zaman geçti, acı bir sızıya dönüştü anılar. Ta ki bir gün yine karşılaşana dek. Bu kez geç kalan kendisiydi. Küçük kollar boynuna dolanırken, başka bir kadının kokusu yüzüne tokat gibi çarptı. Gözlerinde aynı aşk, ama yüreği artık başka bir bedende atıyordu. Kader onları bir araya getirmemiş, ayrılık yazgıları olmuştu. "Gitmeliyim," dedi içinden, duygusuzca. Son bir öpücük kondurdu yanağına, kokusu hafızasına kazındı. Adam eğildi, kulağına "Sol yanım olmak.