Dilimde Cam Kırıkları

Ellinci kışı geride bıraktım sayılır. Yıllar nasıl da hızla akıp gidiyor; dün gibi hatırladığım gençliğim, aşklarım, annemin terlik fırlatıp peşimden koştuğu günler... Hepsi şimdi gözümün önünde bir film şeridi sanki. O eski mahallede, lise sıralarında geçen o rengârenk günler... Her sabah süslenip okula gittiğimde, laf atanlar, peşimden gelenler hiç eksik olmazdı. Abimin yumrukları bile onları yıldırmaya yetmezdi. Akşam eve döndüğümde, kapıda beni istemeye gelen görücüler, ellerinde demet demet çiçekler, kutular dolusu çikolata... Aralarında bir tanesi vardı ki, ne kadar reddedilse de yılmaz, her seferinde yeniden gelir, kahvesini dökmeden içmeye çalışırken elleri titrerdi. O günleri düşündükçe, acaba elli sekizinci kışımı da görecek miyim, diye geçiyor içimden. Kim bilir...