Dilaltı

Kimliğiniz belirsiz, yüzünüzde maske, ellerinizde kan izleri... İnsanlık adına ne varsa silip süpürmüşsünüz. Yaş, cinsiyet, masumiyet umurunuzda değil; sadece yıkım, sadece acı. Her adımınızda şeytanı geride bırakıyorsunuz sanki. Ama unuttuğunuz bir şey var: Mazlumların ahı, kurbanların feryadı. Bu sesler bir gün karşınıza dikilmeyecek mi? Gülüyorsunuz belki, "Bizim zulmümüz hiç bitmez" diye. Oysa annemin duasını, babamın son nefesindeki yönelişi henüz bilmiyorsunuz. Her şeyin bir sonu var; sizin de öyle. Vicdanın gölgesi, er ya da geç, peşinizi bırakmayacak.