Dil Gölgesi

Mehmet Aycı’nın *Dil Gölgesi*, sessizliğin ve yalnızlığın kıyılarında dolaşan bir yolculuk sunuyor. Her satır, içine çekilen bir nefes gibi; acının, suskunluğun ve varoluşun gölgesinde gezinirken, sözcükler birer çiçek misali açılıyor. Yazar, kendini çağırmaktan yorulan bir sesin izini sürüyor; tıpkı kırk ayrı ırmak gibi dağılan, ama aynı denizde buluşan anılar gibi. Adımız, suya düşen bir taşın yarattığı dalgacıklar kadar kısa ve geçici. Susuzluktan kavrulan ruhlar, bilinmeyen bir adanın kıyısına vurdukça, yalnızlığın giysilerini çıkarıp atıyor. Bu şiirsel anlatı, kaybolmanın ve yeniden bulmanın arasında salınan bir gölge gibi, okuru kendi içine doğru çekiyor.