Dijital Yazılar

Gün geldi, ekranların ardında kaybolan sözcükler çağına adım attık. Artık her şey elimizin altında, parmaklarımızın ucunda; ama nedense hiçbiri gerçekten dokunulur değil. İsmet Emre, bu yeni dünyanın edebiyatını yazıyor: dijital yazılar. Camın, plastiklerin, kartonların hüküm sürdüğü, hiçbir şeyin çürümediği ama hiçbir şeyin de kalıcı olmadığı bir zaman diliminde, sözcükler de sanal bir dansa tutuluyor. Her an ulaşılabilir olan, aslında hiçbir zaman tam anlamıyla sahiplenilmiyor. Yazar, bu boşluğun içinde kaybolan cümleleri, ekranların soğuk ışığında yeniden canlandırıyor. Dijital çağın yalnızlığını, varoluşunu ve belki de yok oluşunu, kendi dilinden anlatıyor.