Deyiş Yahut Bekleyiş

Gönül yolculuklarına kaç kez çıkılır, kaç kez varılır hayalin o uzak diyarına? Oğuz Ertürk’ün incecik ama derin romanı *Deyiş Yahut Bekleyiş*, bu sorunun peşine düşüyor. Altmış dört sayfada, beklemenin ağırlığını, özlemin keskinliğini ve arzunun sessiz çığlıklarını anlatıyor. Her satır, bir iç hesaplaşma gibi; her kelime, zamanın durduğu o anı yakalamaya çalışıyor. Kahramanı yok, olay örgüsü yok belki – ama var olan, insanın kendi içindeki boşluğu doldurma çabası. Yazar, sözcükleri öyle bir dokumuş ki, sayfalar arasında kaybolmak değil, kendini bulmak mümkün oluyor. Bekleyişin yalnızlığı, sevginin imkânsızlığı ve umudun inatçılığı, bu kısa ama etkileyici metinde bir araya geliyor. Kimi zaman bir şiir, kimi zaman bir iç çekiş gibi akan satırlar, okuru hiç beklemediği bir yere götürüyor.