Devriye?

Hasan İpek’in *Devriye* romanı, yılların yorgunluğunu sırtında taşıyan bir adamın hikâyesini anlatıyor. Hayatın acımasız çarkları arasında ezilen, kendini bile kandırmaktan yorulmuş bir karakterin iç hesaplaşması bu. Sözde bilge, aslında kof; görünüşte yardımsever, özünde çıkarcı. Önündeki engelleri görmezden gelen, düşenlere el uzatmayı zayıflık sayan bir dünyanın iç yüzü çarpıcı bir dille işleniyor. Yazar, insanın kendi tutarsızlıklarıyla nasıl yüzleştiğini, kibrin ve açgözlülüğün nasıl kör ettiğini satırlara ustaca yediriyor. Yılların deneyimiyle yoğrulmuş bu anlatı, okuru hem düşündürüyor hem de sarsıyor. Sözün bittiği yerde başlayan bir sorgulama: İnsan, ne zaman kendine yabancılaşır? *Devriye*, bu sorunun peşine düşenlerin kitabı.