Devr-i A’la

11. yüzyıldan itibaren İslam dünyasında yaygınlaşan vird ve hizip geleneği, pek çok önemli eserin doğmasına vesile oldu. Bu eserlerden biri de Muhyiddin İbn Arabî’nin kaleme aldığı *Devr-i A’lâ* adlı duadır. Osmanlı alimlerinden Harîrizâde Seyyid Muhammed Kemaleddîn Efendi, bu metni *Fashu Dürri’l-A’lâ* adıyla Türkçe olarak şerh ederek geniş kitlelere ulaştırdı. Kendisini "muvahhidlerin en fakiri" olarak niteleyen Harîrizâde, bu çalışmayı hem halk hem de seçkinler için bir hidayet rehberi olarak sunarken, eserin dua ve hatıra olarak kalmasını diledi. Kitabın sonunda, Salahaddin Uşşakî’nin İbn Arabî’nin sözlerini yorumladığı *Miftâhu’l-Vücûdi’l-Eşher* adlı risalesi de yer alıyor. Hem tasavvuf erbabının hem de manevi arayış içinde olanların ilgisini çekecek bu eser, derinlikli bir okuma vaat ediyor.