Dervişin Yolu 2 : Her Gece Bir Dua

Senai Demirci, insanın yüreğindeki gizli sancıları, bir terapistin şefkatiyle dinleyip dua diline döker. Dünya, bedenlerimize dar gelmese de ruhlarımıza dar gelir; sevgiler vedaları besler, kavuşmalar hasretleri doğurur. Her insan, içindeki ateşi sancıyla doğurmak ister sanki – tıpkı Meryem gibi. Yazar, klişelerin ötesine geçerek, varoluşun o yakıcı telaşına eşlik eder. Çelişkilerimizi, kırılmalarımızı, düşüşlerimizi avuç içindeki çizgiler gibi okur; acısı çekilmiş şiirleri, bedeli ödenmiş sözleri duanın kucağına bırakır. Gece ne denli karanlıksa, sabah umudu da o denli diri kalır. Her dilden, her renkten insanı aynı duanın sıcaklığına davet eder; çünkü acı da, umut da evrenseldir.