Derinden Gelen

Yağmur damlaları tenine dokunduğunda, içindeki o eski çağrı yeniden canlanır. Gözlerini kapatır, ama gördükleri daha da netleşir: toprak, kök salmış bir bekleyişle onu çağırır. Gitmek mi, kalmak mı? İkisi de imkansız gibi gelir. Bir yanı, bilinmeyenin derinliklerine dalmak için çırpınırken, öteki yanı köklerinden kopmanın ağırlığını taşır. Arada sıkışan bu ruh hali, sessiz bir fırtınaya dönüşür. Her adım, hem bir kurtuluş hem de bir kayıp gibidir. Yazar, bu ikilemi öyle bir işler ki, sayfalar arasında kaybolduğunuzda, aslında kendinizi bulursunuz. Kısa ama yoğun bir yolculuk vaat eden bu roman, insanın içindeki o derin ve karmaşık sesleri duyurur.