Deredeki Ceviz

Bir cevizin, insanın avucunda açtığı diyalogla başlar her şey. "Görüyor musun?" der ceviz, "Dışarıdan bakınca sıradan bir meyve gibiyim, ama içimdeki desen beynin kıvrımlarını andırmıyor mu?" Şaşkınlıkla karışık bir merak uyanır karşısındakinde. Ceviz, sessizce taşıdığı sırları paylaşmaya devam eder: Bitkilerin, görünenin ötesinde bir dil konuşup konuşmadığını, meyvelerinin şeklinin aslında hangi organa şifa olduğunu hiç düşündün mü? "Benim kabuğumun altındaki o karmaşık yapı, beynin ihtiyaç duyduğu gümüş iyonlarını saklıyor sadece," diye fısıldar. Doğanın bu sessiz öğretisi, sevgisizliğin ve umursamazlığın ortasında bile, evrenin nasıl bir denge içinde olduğunu hatırlatır. Kırk sekiz sayfada, bir cevizin gözünden dünyaya bakarken, aslında kendimize bakmanın kapısını aralarız.