Derdimin Aşkı

İnsan, kendi özüne yabancılaştığında geriye ne kalır? Dış görünüş aynı kalsa da içi boşalmış bir varlık, etrafına yalnızca karmaşa ve yıkım taşır. Her adımında bıraktığı iz, viraneye dönen bir dünyadır. Aslını unutanın kurduğu her şey, temelsiz bir harabeden farksızdır. Ürettiği her ne varsa, ardında isyan ve çöküş bırakır. O artık yaratılış amacını yitirmiş, sözleri çirkeflikten ibarettir. Hayatın yükü altında ezilenler, bu afetlerden korunsun diye yaratıcıya sığınır. Gerçek arayışında nefes tüketenler, kurtuluşun ancak ilahi iradeyle mümkün olduğuna inanır. Fıtratının gereğini yerine getirmeyen, en aşağı varlıktan beter olur. Oysa cennetle müjdelenen, yeryüzünde yalnızca insandır. Yaradan, ona halifelik görevini bahşetmişken, isyan etmek ne büyük haksızlık.