Der Begrabene Leuchter

Stefan Zweig’in bu kısa ama derinlikli öyküsünde, yaşamını Tanrı’nın ışığını aramaya adayan yaşlı bir Yahudi’nin hikâyesi anlatılır. Yıllar boyu süren arayışında, sürekli çağrıldığı halde hiçbir zaman yanıt alamayan, işaretlerle umutlandırılıp hayal kırıklığına uğratılan bir adamın içsel yolculuğuna tanık oluruz. Zweig, onun çaresizliğini şu sözlerle dile getirir: "Kardeşlerim, inanın bana, en korkuncu, sürekli çağrılan ama hiç duyulmayan, işaretlerle kandırılan ama asla vaat edilmeyen bir insan olmaktır. Keşke karanlıkta kalsaydı da kimse onu görmese, sesini duymasaydı." Bu novella, inancın ağır yükünü ve insanın kendi yalnızlığıyla yüzleşmesini sade ama etkileyici bir dille aktarıyor.