Deniz & Bir İsyancının İzleri

19. yüzyılın son demlerinde, Osmanlı’nın Kuzey Afrika’daki son kalesi Trablusgarp, sömürgeci emellerin gölgesinde savunma hatlarıyla çevriliyordu. Sultan II. Abdülhamid’in emriyle bölgeye gönderilen subaylar, stratejik önemi haiz bu topraklarda yeni istihkâmlar inşa ediyor, Hamidiye Alayları’nı kuruyor, yollar açıyor ve silah depolarını güçlendiriyordu. Tüm bu çabalar, Uşi Antlaşması’na kadar Osmanlı hâkimiyetini sürdürmeyi amaçlıyordu. Ancak Trablusgarp’ı sadece bir sınır vilayeti olmaktan öte kılan, İslam dünyasının hac rotalarının kavşak noktası olması, Afrika’nın iç bölgelerine uzanan ticaret yollarının kilidi konumunda bulunmasıydı. Sultan’ın bölgeye duyduğu özel ilgi, hatta burada görev yapan subaylara kitap yazdırma talimatı vermesine kadar varıyordu. Bu subaylardan biri olan Binbaşı Ömer Subhi, parlak kariyerinin yanı sıra, Trablusgarp’tan Büyük Sahra’ya uzanan coğrafyanın derinliklerine dair.