Demokrasi Teorisine Geri Dönüş

1980’lere gelindiğinde demokrasi kuramı, sağlam bir zeminden yoksun kalmış gibi görünüyor. On yıllar süren eleştiriler ve ardından gelen teknik ayrıntılara boğulmuş tartışmalar, temel ilkelerin bulanıklaşmasına yol açtı. 1960’ların sade, tutkulu ve isyankâr söylemi yerini karmaşık, nüanslı ama bir o kadar da dağınık bir yaklaşıma bıraktı. Yeni dönem, geçmişin reddiyecilerini reddetmekle yetinmedi; onların öncesindeki düşünceleri de silip atarak sıfırdan başladı. Oy verme paradoksları, adaletin sınırları, kolektif eylemin mantığı, ortak yarar arayışları gibi konular, yenilikçi bir heyecanla ele alındı. Siyaset felsefesindeki canlanma da benzer bir ivme kazandı: Rawls’un bilgisizlik perdesi, Nozick’in doğal durum tasavvuru, Ackerman’ın tarafsızlık ilkesi gibi denemeler, cesur adımlar olarak öne çıktı. Ancak bu çabalar, eksiksiz bir demokrasi kuramına ulaşmak için yeterli olmadı. Soru hâlâ ortada: Acaba.