Demirin Demiri Kesme Sesi

Bir bıçağın soğuk ışığında yitip giden iki beden, aşkın değil de acının gölgesinde buluşuyor. Ne sen kalıyor geriye ne ben; yalnızca suskunluğun ağırlığı, gözlerin kuruyan bakışları ve müziğin derinlerden yükselen sesi. Her şey bir yanılsama mı, yoksa içimizdeki tanrının sessiz çığlığı mı? Boşluğa düşen kelimeler, kavgada unutulan zamirler, bıçağın parıltısında kaybolan anlamlar... Bu, bir aşk hikâyesi değil; belki de yalnızca varoluşun keskin kenarında sallanan bir ruhun çığlığı. Sözcükler tükeniyor, geriye sadece demirin demiri kesme sesi kalıyor.