Demir Yaylı Dukak

At sırtında doğup at sırtında ölenlerin hikâyesi bu. Dukak, çelik gibi bir iradeyle savunduğu özgürlüğün bedelini biliyor: rüzgâra karşı dikilen bir kaya gibi, toprağın sertliğiyle yoğrulmuş bir yaşam. Dostunun "Başka yerde ölelim bari" serzenişine, alaycı bir gülüşle karşılık verirken aslında ne kadar ciddi olduğunu gizlemiyor. İpek yataklar, güvenli duvarlar onlar için birer tuzak; özgürlüğün tek adresi, dört nala koşan atların sırtı. Çünkü inerlerse, esaret başlar. Çocuklarının gözlerinde zincir parıltısı görmektense, onları rüzgârın kucağında büyütmeyi seçerler. Toprağın her karışında düşman pusuda beklerken, at sırtından inmek bir lüks değil, ölüm fermanı demektir. Bu yüzden, kanlarıyla suladıkları özgürlüğün hesabını vermeye hazırlar – ne pahasına olursa olsun.