Demir Çarık 1

Toroslar’ın yükseklerinde, kışın ardından gelen ilk günlerde gökyüzü bir tuval gibi değişir. Yağmurların yıkadığı toprak, mis kokulu bir tazelikle uyanırken, bulutlar rüzgârla dans eder; bir uzar, bir kısalır, dağılır sonra yeniden bir araya gelir. Yamaçlar, morun, yeşilin, mavinin bin bir tonuyla bezenir; güneş vurdukça ışıldayan bir renk cümbüşüne dönüşür. Çukurova, bu bereketli değişimin içinde adeta canlanır. Ekinler, toprağın derinliklerinden usul usul boy verirken, dere boyları kuş sesleriyle şenlenir. Kangallar, uçsuz bucaksız yeşillikler arasında uzanır; aralarına serpilmiş gelincikler, menekşeler ve kevenlerin mor çiçekleri, doğanın halısını andıran desenlerle örter her yanı. Toprak, kımıldar gibi olur; verimli, canlı, durmak bilmeyen bir yaşamın kaynağı...