Demek

İnsanlık, cennetten düşüşle başlayan yolculuğunda zamanın zincirlerine vuruldu. İradeyle donatıldı, cinsiyetle ayrıştırıldı, bilmediklerinin esiri olarak termodinamiğin yasalarına, zamanın acımasız döngüsüne teslim oldu. Ancak merak, onu her defasında yeniden ayağa kaldırdı; bilmek için çabaladı, öğrendikçe anlamın peşinde koştu. Kendi zihninde yarattığı imgelerle boğuşurken, bir anlık farkındalıkla hayatın özüne dokundu. Gerçek, sembollerin ardında saklı; eski, yeninin içinde erimiş, olasılıklar ise sıfıra doğru sessizce akıyor. Bu yolculukta anlam, bazen bir nefeste beliriveren bir aydınlanma, bazen de ömrün kendisiyle özdeşleşen bir sorgulama olarak karşımıza çıkıyor.