Deli Zekalı

Hayat bazen öyle anlar sunar ki, nefes almak bile bir vefa borcu gibi gelir. Sevdiklerimiz uğruna gözümüzü kırpmadan atladığımız uçurumlar, üç gün sonra unutuverdiğimiz acıların gölgesinde solup giden umutlar... Gece yarıları ansızın kapımızı çalan heyecanlar, beklemekten yorgun düşen hayaller, sancısında nöbet tuttuğumuz yaralar... Hepsi birer iz bırakır ruhumuzda. Bir yıldız kayarken dilek tuttuğumuz anlar, solan papatyaların son yaprağına umut bağladığımız günler... Biliyoruz sonunu, yine de yaşamak istiyoruz o hikâyeleri. Hüzünlü bir akşamüstü, gözlerine sığındığımız insanlar, bir selamın sabahında yeniden doğmak için verdiğimiz mücadele... Sırf vefalı olmak adına aldığımız nefesler, düşlerimize dokunan kirli sözler, hak etmediklerimizi bile kabullenişimiz... Sabahın kör saatleri, gecenin ıssız vakitleri, "keşke"lerle dolu pişmanlıklar... Sakladığımız fotoğraflarda solan yüzler, yemek kokusundan.