Deli Kadın Hikayeleri

Mine Söğüt’ün *Deli Kadın Hikâyeleri*, kadın olmanın ağır yükünü taşıyan bedenlerin, zihinlerin ve ruhların sessiz çığlıklarına kulak veriyor. Toplumun çizdiği sınırların içinde sıkışıp kalan, kurumların gölgesinde solan, kuralların altında ezilen kadınlar; bu sayfalarda deliliğin eşiğinde bir isyanla yeniden doğuyor. Yalnızlıklarının ortasında kaybolan, çocuklarının kucağında bile yabancılaşan, saçlarının tellerinden ayaklarının ucuna kadar bir lanetin izini süren bu kadınlar, kendi varoluşlarını birer pencereye dönüştürüyor. O pencerelerden düşmek, belki de tek kurtuluşları. Söğüt’ün keskin kalemi, bastırılmış öfkeleri, çaresizliği ve umutsuzluğu öyle bir dille aktarıyor ki, her hikâye bir aynaya dönüşüyor. 2011’de ilk kez okurla buluşan bu öyküler, yıllar geçse de tazeliğini koruyor; çünkü kadınların delirten gerçekliği hiç değişmiyor. Delilik burada bir kaçış değil, bir yüzleşme. Ve o yüzleşme, okuru da içine çekiyor.