Deli Gömleği

Bir kapı, açılmaktan öyle yorulur ki sonunda açılmayı unutur; peki ya insan? Yaşamın içinde nefes alıp verirken bir gün fark eder ki, aslında yaşamayı da unutmuştur. Güray Süngü’nün kaleminden dökülen *Deli Gömleği*, tanıdık bir manzarayı yeniden görmemizi sağlıyor: insanı, kaderini, bekleyişlerini. Bu manzara, yavaş yavaş bir aynaya dönüşüyor. İçinde acılar, tutkular, zaaflar, karanlık geceler ve aydınlık sabahlar var. İstasyonlar, trenler, duraklar... Beklemek, sadece geçmişi ya da geleceği değil, var olmayı da sorgulamaya dönüşüyor. Roman, kelimeleri azaldıkça çoğalanların, sürekli içine kaçanların, kendi yüzünden kaçanların, boşluğu bir giysi gibi kuşananların hikâyesini anlatıyor. "Senin ne beklediğini nereden bildin?" diye soran birine, "Çünkü bekliyorsun," yanıtı verilir. Unutmak, hatırlamak, beklemek... Hepsi birbirine karışırken, hayatın kendisi de bir soru işaretine dönüşüyor.