Değiş’me

Bazı hayatlar, başkalarının merhametine terk edilmiş bir sahne gibiydi. Perihan’ın kaleminden dökülen bu hikâye, görünürde sıradan bir günün ardındaki sessiz çığlığı anlatıyor. Etrafındakiler için o, sadece acınası bir figürandı; gülümsemesi bile rahatsız ediciydi, çünkü beklenen rol ezilmişlikti. Yakınlarının "geçmiş olsun"ları, aslında kendi rahatlarını korumak içindi. Dik durduğunda ise annesi de, toplumun namus anlayışına sıkışmış kalabalık da huzursuz oluyordu. Çünkü onlar için tek kabul edilebilir hâl, kırgın, suskun ve boyun eğmiş olandı. Bu roman, görünenin ardındaki gerçekleri, acımasız bir samimiyetle yüzümüze vuruyor.