Defterin Dibinden

Kimi zaman dışarıda bir yer bulamayanlar, içine sığınmayı öğrenir. Gözlerden uzak, gölgelerin kucağında, sessizliğin sınırlarında bir yaşam kurarlar. Her bakışın altında ezilmek, her sözün gölgesinde kaybolmak, zamanla alışkanlığa dönüşür. Yenilgi, zafer kadar tanıdık gelir artık; aşkların yükü omuzlarda taşınamayacak kadar ağırlaşırken, yalnızlık bir sığınak olur. Dışlananlar, isimlerinin önüne takılan etiketlerle yaşamayı öğrenir, dudaklarına kadar gelen sözleri yutar, haysiyetin eriyip gidişine tanık olurlar. Savaş meydanında durup dinlenir, iki adım ileri, bir adım geri atarken, hikâyeleri ne tam olarak pembe ne de dün gibi gridir. Sadece kendi gerçekleri vardır; karanlıkta tutunulan, ışığa bırakılmayan.