Defter

Ali Hikmet Eren’in *Defter*’i, gecenin sessizliğinde yalnızlığın kâğıda dökülüşünü anlatıyor. Yazar, uykuya dalarken yanında sevgili yerine kalem ve kâğıtla baş başa kalmanın tuhaflığını sorgularken, aslında yazmanın kendine has yalnızlığını da itiraf ediyor. Rüyalarla gerçek arasında kaybolan bir zihnin, sabaha taşıyamadığı imgeleri nasıl da bir yük haline getirdiğini, unutmanın korkusuyla nasıl didiştiğini satırlara döker. Gündüzün acımasızlığına karşı rüyaların sunduğu kaçış mı gerçek, yoksa asıl gerçek dediğimiz her şey bir yanılsama mı? Eğer ikisi arasında fark yoksa, neden uyanıkken rüya görmenin bir sakıncası olsun? Yazar, bu soruların peşinde, kağıdın beyaz sayfalarında kendi cehennemini ve cennetini aynı anda kuruyor. *Defter*, yazmanın, unutmanın ve var olmanın kırılgan dengesini tutan bir elin izlerini sürüyor.