Davut Değilim

Kazım Baran Yılmaz’ın bu ince ama derinlikli romanı, adeta bir iç hesaplaşmanın sayfalar arasında yankılandığı bir yolculuk sunuyor. Anlatıcının sesi, ne sahiplenme hırsıyla ne de kayıplarla dolu; sadece var olmanın ağırlığını taşıyan bir terazinin iki kefesinde sallanıyor. Her adım atılan yer, bir uzaklık hissiyle gölgeleniyor; sanki mekanlar değil, zamanın kendisi bir yabancılaşma yaratıyor. Sözcükler, öykünün kırılganlığını örerken, okuyucu da bu sessiz çığlığın peşine düşüyor. Kimsenin tam olarak anlayamadığı bir hikâyenin izini sürmek, belki de en samimi itirafı doğuruyor: Ben de kendimi bulamadım henüz.