Das Schloss

Gece yarısına yaklaşırken K., ıssız köye adım attı. Her yer karla kaplıydı; ayaz, sessizliği daha da derinleştiriyordu. Şatonun bulunduğu tepe, yoğun sis ve karanlıkla örtülmüştü. Ne bir ışık ne de bir gölge seçilebiliyordu. K., köye giden ahşap köprünün üzerinde uzun süre durdu. Gözlerini, görünmez şatonun gizlendiği boşluğa dikti. Sanki hiçlikten bir cevap bekler gibiydi. Etrafında yalnızca rüzgârın uğultusu ve kendi soluğu vardı. Bu bilinmezlik, onu daha da meraklandırıyordu.